Sędzia pływania

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Przepisy pływania 1986 - 1988 (wydanie 1994)

PRZEDMOWA

Niniejsze przepisy pływania są tłumaczeniem z języka angielskiego przepisów FINA HANDBOOK wydanie: 1986 - 1988 cz. III przepisy pływania.

W przypadkach spornych rozstrzygający jest angielski tekst w/w przepisów.

Tłumaczenie wykonał i uzupełnił dodatkowymi informacjami oraz interpretacją Bogdan Ciundziewicki Członek Komitetu Technicznego Pływania FINA, który jest autorem tych przepisów.

Uzgodniono z Prezydium Kolegium Sędziów Polskiego Związku Pływackiego w dniu 11.01.1988 r.

Uzupełniono z aktualnymi przepisami oraz interpretacją przepisów na rok 1993.

PRZEPISY PŁYWANIA

SW 1. Niniejsze przepisy obowiązują na Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata, Igrzyskach Kontynentalnych i wszystkich otwartych zawodach międzynarodowych, z wyjątkiem gdy wskazano inaczej, (oraz we wszystkich oficjalnych zawodach pływackich w Polsce).

KIEROWNICTWO ZAWODÓW

SW 1.1. Komitet kierujący (w Polsce - organizator zawodów) mianowany przez organ zarządzający posiada władzę we wszystkich sprawach nie wyznaczonych przez przepisy sędziemu głównemu i komisji sędziowskiej.

Komitet ten ma prawo wstrzymać zawody i dać instrukcje - zgodnie z obowiązującymi przepisami dla prowadzenia każdej konkurencji.

SW 1.2. Na Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata i Pucharze Świata FINA, Biuro FINA wyznacza następujący skład minimalny sędziów dla prowadzenia zawodów:

  • sędzia główny /1/,
  • sędziowie stylu /4/,
  • starterzy /2/,
  • kierownicy inspektorów nawrotów /2/, (1 z każdego końca pływalni),
  • inspektorzy nawrotów (1 na każdym końcu każdego toru),
  • kierownik rejestrujący wyniki /1/,
  • kierownicy wyścigów /2/,
  • obsługujący linkę przedwczesnego startu /1/.
  • informator /1/.

We wszystkich innych zawodach międzynarodowych, właściwe władze pływackie wyznaczają taką samą lub mniejszą liczbę sędziów zatwierdzonych przez właściwe władze regionalne lub międzynarodowe.

Gdy automatyczna aparatura do sędziowania jest niedostępna, to taka aparatura musi być zastąpiona przez:

  • kierownika mierzących czas,
  • 3 sędziów mierzących czas na tor,
  • kierownika sędziów celowniczych i co najmniej jednego sędziego celowniczego na tor.

Uwaga: Decyzją Zarządu PZP na wszystkich zawodach pływackich w kraju obowiązują niżej wymienione max. ilości sędziów:

  • na basenie 25m - 28 sędziów plus sekretariat;
  • na basenie 50m - 34 sędziów plus sekretariat.

SĘDZIOWIE

SW 2.1. SĘDZIA GŁÓWNY

SW 2.1.1. Sędzia główny ma pełną kontrolę nad wszystkimi sędziami, zatwierdza przydzielone im stanowiska i instruuje ich co do wszystkich specjalnych wymagań lub przepisów odnoszących się do zawodów. Egzekwuje wszystkie przepisy FINA i decyduje we wszystkich sprawach aktualnie prowadzonych spotkań lub zawodów, których ostateczne załatwienie nie jest inaczej omówione przez przepisy.

SW 2.1.2. Sędzia główny może interwenioować w każdym stadium zawodów dla zapewnienia przestrzegania przepisów FINA i PZP.
Rozsądza wszystkie protesty pozostające w związku z przebiegiem zawodów.

SW 2.1.3. Sędzia główny ustala miejsca zawodników w przypadku niezgodności decyzji sędziów celowniczych i zarejestrowanych czasów.
Jeżeli automatyczna aparatura do sędziowania jest dostępna i sprawna, to będzie ona zastosowana jak ustalono w SW 14.

SW 2.1.4. Gdy taśma video jest dostępna (jak opisano w 13.5.9) to sędzia główny musi ją uwzględnić w każdym przypadku powstania wątpliwości lub protestu (nawroty, finisz i zmiany sztafet).

SW 2.1.5. Sędzia główny powinien zabezpieczyć aby wszyscy potrzebni sędziowie byli na wyznaczonych im stanowiskach dla przeprowadzenia zawodów. Wyznacza zastępców za nieobecnych, niezdolnych do pełnienia obowiązków lub stwierdzenia nieudolności. Może wyznaczyć dodatkowych sędziów, o ile uzna to za konieczne.

SW 2.1.6. Na rozpoczęcie każdego wyścigu sędzia główny daje sygnał dla zawodników serią krótkich gwizdków zapraszając ich do rozebrania się (do kostiumów pływackich). Następnie długi gwizdkiem oznajmia, że mają zająć pozycję na platformie startowej (słupku startowym), lub w stylu grzbietowym i sztafecie stylem zmiennym nakazuje natychmiastowe wskoczenie do wody.
Gdy zawodnicy i sędziowie są przygotowani do startu, sędzia główny gestem wyciągniętego ramienia daje znak starterowi wskazując, że zawodnicy są pod kontrolą startera.

SW 2.1.7. Sędzia główny dyskwalifikuje zawodnika za naruszenie przepisów, które sam zauważy, lub o którym zameldują mu inni upoważnieni sędziowie.

SW 2.2 STARTER

SW 2.2.1. Starter ma pełną władzę nad zawodnikami od czasu przekazania mu zawodników przez sędziego głównego (SW 2.1.6.) dopóki bieg się nie rozpocznie.
Start odbywa się zgodnie z SW 4.1. do SW 4.7.

SW 2.2.2. Starter melduje sędziemu głównemu o zawodniku opóźniającym start przez rozmyślne nieposłuszeństwo komendy lub złe zachowanie na starcie, ale tylko sędzie główny może zdyskwalifikować zawodnika za w/w przewinienie. Taka dyskwalifikacja nie będzie liczona jako start przedwczesny.

SW 2.2.3. Starter ma uprawnienia do rozstrzygania czy start jest prawidłowy, podlega to jedynie decyzji sędziego głównego.
Jeżeli starter sądzi, że start jest nieprawidłowy - cofa zawodników po danym sygnale startu, z wyjątkiem sytuacji po pierwszym przedwczesnym starcie, kiedy starter nie cofa zawodników po danym sygnale startu.

SW 2.2.4. Podczas startu (wyścigu), starter stoi z boku pływalni około 5 m od linii startowej, skąd sędziowie mierzący czas i zawodnicy mogą widzieć i słyszeć sygnał startu.

SW 2.3 KIEROWNIK WYŚCIGU

Kierownik wyścigu zbiera zawoników przed każdą konkurencją.

SW 2.4 KIEROWNIK INSPEKTORÓW NAWROTÓW

SW 2.4.1. Kierownik inspektorów nawrotów zabezpiecza aby inspektorzy nawrotów spełniali swoje obowiązki podczas zawodów.

SW 2.4.2. Kierownik inspektorów nawrotów otrzymuje meldunki od inspektorów nawrotów jeżeli nastąpi jakieś naruszenie przepisów i natychmiast przestawia je sędziemu głównemu.

SW 2.5 INSPEKTORZY NAWROTÓW

SW 2.5.1. Do każdego toru, przy każdym jego końcu powinien być przydzielony jeden inspektor nawrotów.

SW 2.5.2. Każdy inspektor nawrotów obserwuje czy zawodnicy stosowali się do właściwych przepisów podczas nawrotów licząc od początku ostatniego ruchu ramienia przed dotknięciem, a kończąc na ukończeniu pierwszego ruchu ramienia po nawrocie. Inspektorzy nawrotów na końcu basenu, gdzie jest finisz zabezpieczają aby zawodnicy ukończyli wyścig zgodnie z właściwymi przepisami.

SW 2.5.3. W indywidualnych wyścigach na 800 i 1500 m każdy inspektor nawrotów na końcu pływalni po stronie przeciwnej startu notuje liczbę przepłyniętych długości pływalni przez zawodnika na jego torze i informuje zawodnika o liczbie długości pływalni pozostałych do ukończenia, przez wyłożenie tablic z ich liczbą.

SW 2.5.4. Każdy inspektor nawrotów na końcu pływalni po stronie startu daje sygnał ostrzegawczy, gdy pływak na jego torze ma do ukończenia konkurencji - (800 lub 1500 metrów) - dwie długości basenu plus 5 m. Sygnał ostrzegawczy może być dany gwizdkiem lub dzwonkiem.

SW 2.5.5. Każdy inspektor nawrotów po stronie startu, ustala w wyścigach sztafetowych czy startujący zawodnik jest w kontakcie z platformą startową słupka startowego, podczas, gdy poprzedni zawodnik dotyka ściany startowej basenu. Gdy automatyczne urządzenie kontroli zmian w sztafetach jest dostępne, to będzie ono zastosowane z SW 14.1.

SW 2.5.6. Inspektorzy nawrotów meldują o każdym naruszeniu przepisów na podpisanych kartach z podaniem: konkurencji, numeru toru, nazwiska zawodnika i przekroczenia, kierownikowi inspektorów nawrotów, który natychmiast przekazuje ten meldunek do sędziego głównego.

SW 2.6 SĘDZIOWIE STYLU

SW 2.6.1. Sędziowie stylu rozmieszczeni są po obu stronach pływalni.

SW 2.6.2. Każdy sędzia czuwa, aby przepisy odnoszące się do danego stylu pływania, były w wyścigu przestrzegane, oraz obserwuje nawroty dla pomocy inspektorom nawrotów.

SW 2.6.3. Sędziowie stylu meldują sędziemu głównemu o każdym naruszeniu przepisu na podpisanych kartach z podaniem: konkurencji, numeru toru, nazwiska zawodnika i przekroczenia.

SW 2.7 KIEROWNIK MIERZĄCYCH CZAS

SW 2.7.1. Kierownik mierzących czas wyznacza pozycje i tory wszystkim sędziom mierzącym czas, za które są odpowiedzialni. Na każdym torze powinno być trzech (3) sędziów mierzących czas. Dodatkowo powinni być wyznaczeni dwaj (2) sędziowie mierzący czas, każdy z nich będzie kierowany do zastąpienia sędziego mierzącego czas, któremu czasomierz nie uruchomi się lub zatrzyma się podczas wyścigu, lub który z jakiejkolwiek przyczyny nie jest w stanie zarejestrować czasu.

SW 2.7.2. Kierownik sędziów mierzących czas zbiera od sędziów mierzących czas karty startowe z zanotowanym zmierzonym czasem i w razie potrzeby sprawdza czasomierze.

SW 2.7.3. Kierownik sędziów mierzących czas sprawdza oficjalny czas na kartach (startowych) z każdego toru (czas ten podkreśla i parafuje).

SW 2.8 MIERZĄCY CZAS

SW 2.8.1. Każdy sędzia mierzący czas mierzy czas zawodników na przydzielonym mu torze zgodnie z SW 11.3. Czasomierze powinny być uznane za prawidłowe przez organizatora zawodów.

SW 2.8.2. Każdy sędzia mierzący czas uruchamia swój czasomierz na sygnał startu i zatrzymuje go gdy zawodnik na jego torze zakończy wyścig. Sędziowie mierzący czas mogą być poinstruowani przez kierownika sędziów mierzących czas, aby notowali międzyczasy w wyścigach dłuższych niż 100m.

SW 2.8.3. Sędziowie mierzący czas na każdym torze natychmiast po zakończeniu wyścigu zapisuje czas swego czasomierza na karcie startowej i oddaje ją kierownikowi sędziów mierzących czas, oraz na żądanie przedstawia swój czasomierz do sprawdzenia. Sędziowie nie kasują swych czasomierzy do czasu otrzymania sygnału "skasować czasomierze" od kierownika sędziów mierzących czas lub sędziego głównego.

SW 2.8.4. O ile nie jest zastosowany system video, to może być konieczne użycie pełnego kompletu sędziów mierzących czas, także gdy automatyczna aparatura do sędziowania jest zastosowana.

SW 2.9 KIEROWNIK SĘDZIÓW CELOWNICZYCH

SW 2.9.1. Kierownik sędziów celowniczych wyznacza każdemu sędziemu celowniczemu jego stanowisko i miejsce, które ma ustalić.

SW 2.9.2. Po wyścigu kierownik sędziów celowniczych zbiera wypełnione i podpisane przez każdego z sędziów celowniczych karty celownicze, na ich podstawie określa zwycięzcę i miejsca pozostałych zawodników, przekazując je od razu do sędziego głównego.

SW 2.9.3. Gdy automatyczna aparatura do sędziowania jest zastosowana do ustalenia kolejności zakończenia wyścigu, kierownik sędziów celowniczych po każdym wyścigu musi meldować sędziemu głównemu kolejność zakończenia wyścigu zapisaną przez aparaturę.

Uwaga: Jeżeli kierownik sędziów celowniczych sam osobiście obserwował wyścig i jest przekonany co do kolejności zajętych miejsc przez zawodników, mimo, że z kart celowniczych to nie wynika, wówczas kierownik sędziów celowniczych jest upoważniony do ustalenia kolejności jak sam zanotował. Natomiast, gdy kierownik sędziów celowniczych nie jest w stanie orzec zgodnej kolejności, wówczas decyzję podejmuje sędzia główny kierując się:

  • osobistą obserwacją wyścigu i jego zakończenia,
  • czasami uzyskanymi przez zawodników,
  • pełnym obiektywizmem i lojalnością sędziowską.

SW 2.10 SĘDZIOWIE CELOWNICZY

SW 2.10.1. Sędziowie celowniczy zajmują miejsca na stopniowo wznoszących się stanowiskach umieszczonych na linii mety, skąd cały czas mają dobry widok wyścigu i linii mety. Nie dotycz to sytuacji, gdy sędziowie operują systemem elektronicznego pomiaru czasu, kiedy to naciskają przyciski, będąc usytuowanymi na poszczególnych torach.

SW 2.10.2. Sędziowie celowniczy po każdym wyścigu ustalają i notują kolejność zawodników zgodnie z otrzymanym przydziałem. Sędziowie celowniczy nie mogą wykonywać innych czynności niż przyciśnięcie przycisku jako mierzący czas w tym samym wyścigu. /Dotyczy tylko, gdy zastosowano półautomatyczny pomiar czasu/.

SW 2.11 STANOWISKO KONTROLI /SEKRETARIAT/

SW 2.11.1. Kierownik rejestrator (kierownik sekretariatu) jest odpowiedzialny za sprawdzenie wyników z wydruku komputera, lub czasów i miejsc w każdym biegu otrzymanych od sędziego głównego.
Kierownik sekretariatu razem z sędzią głównym podpisuje protokół zawodów.

SW 2.11.2. Sekretarze powinni kontrolować skreślenia po eliminacjach lub finałach, wpisanie wyników do protokołu, listy nowo ustanowionych rekordów i prowadzenie właściwych zapisów.

SW 2.12. Sędziowie ustalają swoje decyzje autonomicznie i niezależnie od siebie, chyba, że przepisy pływania stanowią inaczej.

START

SW 4.1. Start do wyścigu w stylu dowolnym, klasycznym, motylkowym odbywa się skokiem (do wody). Na długi gwizdek sędziego głównego SW 2.1.6. zawodnik wchodzi na słupek startowy zajmując dowolne miejsce na słupku. Na komendę startera "na miejsca" zawodnicy przyjmują natychmiast pozycję startową (może stać w wykroku). Gdy wszyscy zawodnicy są nieruchomi starter daje sygnał startu (strzał, syrena, gwizdek lub komenda).

INTERPRETACJA PRZEPISU SW 4.1.

Na długi gwizdek sędziego głównego (SW 4.1.) zawodni powinien stanąć obiema stopami na platformie startowej słupka startowego w tej samej odległości od przedniej krawędzi. Na komendę startera, zawodnik musi postawić przynajmniej jedną stopę przy przedniej krawędzi platformy startowej słupka startowego.

SW 4.2. Start w stylu grzbietowym i sztafecie stylem zmiennym odbywa się z wody. Na długi gwizdek sędziego głównego (SW 2.1.6) zawodnicy natychmiast wchodzą (wskakują) do wody i wracają bez ociągania się do pozycji startowej (SW 6.1). Gdy wszyscy pływacy przyjmują pozycję startową, starter daje komendę startową "na miejsca". Gdy wszyscy zawodnicy są nieruchomi starter daje sygnał startu.

SW 4.3. Na Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata i innych zawodach FINA komenda ("na miejsca") wydawana jest w języku angielskim "take your marks" i start (sygnał startu) jest powielony głośnikami: zamontowanymi po jednym na każdy słupek startowy.
Dźwięk z tych głośników musi być wystarczająco głośny tak, żeby jego powtórzenie (SW 4.5.) będzie wystarczającym sygnałem przy przedwczesnym starcie.

SW 4.4. Starter zawraca zawodników przy pierwszym przedwczesnym starcie i przypomina im, żeby nie startowali przed sygnałem startu. Po pierwszym przedwczesnym starcie, w drugim kolejnym przedwczesnym starcie, każdy pływak startujący zanim sygnał startu zostanie dany będzie zdyskwalifikowany.
Jeżeli sygnał startu zabrzmi przed orzeczeniem dyskwalifikacji, wyścig będzie kontynuowany, a pływak lub pływacy, którzy przedwcześnie wystartowali zostaną zdyskwalifikowani po zakończeniu wyścigu.
Jeżeli dyskwalifikacja jest orzeczona przed sygnałem startu to sygnał startu nie będzie dany, lecz pozostali zawodnicy zostaną zawróceni oraz pouczeni przez startera o karze i startują ponownie.

SW 4.5. Sygnał przedwczesnego startu będzie taki sam jak sygnał startu (strzał, syrena, gwizdek lub komenda), ale powtórzony z jednoczesnym opuszczeniem linki przedwczesnego startu.
Jeżeli sędzia główny decyduje, że start jest błędny, to powinien dać sygnał swoim gwizdkiem, po którym powinien nastąpić sygnał startera (powtórzony) i opuszczona linka przedwczesnego startu.

SW 4.6. Jeżeli pomyłka sędziego następuje po wykroczeniu pływaka, to wykroczenie jest anulowane.

STYLE PŁYWACKIE

STYL DOWOLNY

SW 5. Styl dowolny oznacza, że w konkurencji tak określonej zawodnik może pływać każdym stylem, z wyjątkiem konkurencji w stylu zmiennym indywidualnej i sztafetowej, gdzie styl dowolny oznacza inny styl niż grzbietowy, klasyczny lub motylkowy. W stylu dowolnym, przy nawrocie i ukończeniu dystansu, zawodnik może dotknąć ściany jakąkolwiek częścią ciała. Dotknięcie ściany ręką nie jest obowiązkowe.

STYL GRZBIETOWY

SW 6.1. Pływaków należy ustawić w wodzie zwróconych twarzami do ściany startowej, z obiema rękami trzymanymi w uchwytach startowych. Stopy, łącznie z palcami powinny być poniżej powierzchni wody. Stanie w lub na przelewach, oraz zaginanie palców na brzegach przelewów jest zabronione. Pływakowi niedozwolone jest wykonanie najmniejszego ruchu jakąkolwiek częścią ciała, zanim sygnał startu zostanie dany.

SW 6.2. Na sygnał startu i po nawrocie, zawodnik odpycha się od ściany i płynie na plecach podczas całego wyścigu. Pływak musi płynąć na plecach cały czas z wyjątkiem wykonania nawrotu. Normalna pozycja na plecach może zawierać ruch obrotowy ciała o 90 stopni (45 stopni w każdą stronę). Pozycja głowy nie jest istotna.

SW 6.3. Część ciała zawodnika musi łamać powierzchnię wody podczas wyścigu (interpretacja Biura FINA przepisu SW 6.2. włączona do przepisów). "Z wyjątkiem wykonywania nawrotu", oznacza to każde odchylenie od normalnej pozycji na grzbiecie, w związku z wykonywaniem ciągłego ruchu nawrotu, oprócz przypadku, kiedy całkowite zanurzenie zawodnika podczas nawrotu i w odległości 15 m po starcie i każdym nawrocie jest dopuszczalne. Do tego punktu (15 m) głowa musi złamywać powierzchnię wody.

SW 6.4. Podczas nawrotu barki mogą być obrócone poprzez pion na piersi ale pływak musi wrócić do pozycji na plecach w momencie stracenia kontaktu ze ścianą. Podczas wykonywania nawrotu jakaś część ciała pływaka musi być w stałym kontakcie ze ścianą.

SW 6.5. Kończąc wyścig pływak musi dotknąć ściany w pozycji na grzbiecie.

INTERPRETACJA

Użyte w w/w interpretacji sformułowanie "ciągły ruch nawrotu" spowodowało lawinę nieporozumień i niewłaściwych interpretacji sędziów głównych na zawodach. W związku z tym, w ostatnim FINA NEWS nr 3 XVIII z dnia 08.04.1991 r. opublikowana została interpretacja tej fazy.
Ciągły ruch nawrotu - oznacza nieprzerywany ciągły ruch bez przerwy. Po obrocie górnego barku poza pion, ku pozycji na piersiach, ciągłe pociągnięcie jednego ramienia lub ciągłe jednoczesne pociągnięcie obu ramion może być użyte do rozpoczęcia nawrotu. Gdy ciało opuści pozycję na grzbiecie niedozwolony jest ruch nogami, pociągnięcie ramienia ani płynięcie, które jest niezależne od wykonywanego nawrotu. Pragnę
zwrócić szczególną uwagę w tej interpretacji TSC FINA na użycie w ostatnim zdaniu sformułowania "ani płynięcia". Oznacza to, że także w bezruchu płynięcie zawodnika siłą inercji, jeżeli nie wykonuje w tym czasie nawrotu - jest niedozwolone.
Konsultowałem w/o dodatkowo z Prezydium TSC FINA, ktore jednoznacznie to potwierdziło, w związku z czym na wszystkich zawodach w Europie przeprowadzonych przez LEN-a tak będę to egzekwował i szkolił na odprawach i seminariach przed MEJ w Antwerpii i ME w Atenach i proszę o identyczne postępowanie w naszym kraju.

STYL KLASYCZNY

SW 7.1. Od początku pierwszego ruchu po starcie i po każdym nawrocie, ciało powinno być utrzymane na piersiach, a oba barki powinny być w linii równoległej do powierzchni wody (w stanie spokojnym).

SW 7.2. Cały czas wszystkie ruchy ramion powinny być równoczesne i w tej samej płaszczyźnie poziomej, bez ruchów przemiennych.

SW 7.3. Dłonie powinny być wypchnięte do przodu razem, od klatki piersiowej i powinny być przemieszczane do tyłu na lub pod powierzchnią wody. Z wyjątkiem startu i nawrotów, dłonie nie mogą być przemieszczane do tyłu poza linię barku.

SW 7.4. Cały czas wszystkie ruchy nóg powinny być równoczesne i w tej samej płaszczyźnie bez ruchów przemiennych.

SW 7.5. Przy prostowaniu nóg stopy muszą być zwrócone na zewnątrz, w ruchu do tyłu. Ruchy nóg w formie "trzepotania stopami" lub "delfinowe" są niedozwolone. Łamanie powierzchni wody stopami jest dozwolone, o ile nie następuje przez ruch ku dołowi w formie "uderzenia delfinowego"

SW 7.6. Przy każdym nawrocie i przy kończeniu wyścigu, dotknięcie ściany powinno być wykonane obiema dłońmi równocześnie: na, powyżej lub poniżej poziomu wody. Linia barku powinna pozostać w płaszczyźnie poziomej.

SW 7.7. W czasie pełnego cyklu ruchowego ramion i nóg, część głowy pływaka powinna łamać powierzchnię wody, z wyjątkiem ruchów po starcie i po każdym nawrocie, kiedy pływak może wykonać jeden pełny ruch ramion ku tyłowi aż do nóg i jedno odepchnięcie nogami, będąc całkowicie zanurzonym, przed powrotem na powierzchnię.

INTERPRETACJA

Po starcie i każdym nawrocie, pływacy mogą tak jak poprzednio, wykonać jeden ruch ramion całkowicie do tyłu, do ud i przenieść je ku przodowi do pozycji wyjściowej oraz jedno odepchnięcie nogami, będąc całkowicie zanurzonym. Głowa musi złamać powierzchnię wody w czasie pierwszej części drugiego ruchu ramion, tzn.: zanim dłonie rozpoczną ruch do wewnątrz w momencie najszerszego ich ustawienia w drugim ruchu ramion.
W czasie każdego cyklu ruchowego po pierwszym ruchu, część głowy pływaka musi faktycznie wynurzyć się z wody. Nie wystarcza już, aby głowa była powyżej poziomu powierzchni niewzburzonej wody z możliwością przelewania się fali przez czubek głowy. Ważne jest, aby część głowy faktycznie była wynurzona i miała kontakt bezpośrednio z powietrzem, chociaż chwilowy.

SW 7.3. Obecnie przepis jasno stwierdza, że dłonie nie mogą wykonać ruchu poza linię barku, z wyjątkiem pierwszego ruchu po starcie i po każdym nawrocie. Przepis ten nie obiega radykalnie od poprzedniego, ale ma na celu zapewnienie, że w czasie wyścigu pływak nie będzie poruszał się pod wodą z ramionami wzdłuż tułowia, jak to ma miejsce po starcie i po nawrotach.
Jakkolwiek przepis ten nie został zmieniony, istnieje niejednoznaczna interpretacja przepisu SW 7.3. dotycząca przeniesienia dłoni ku przodowi. Dłonie muszą być wysunięte razem od piersi, pod lustrem wody. Przeniesienie motylkowe jest niedozwolone.
Po każdym nawrocie i finiszu, pływak już nie musi dotknąć ściany na tym samym poziomie.
Jednakże przepis mówiący o pozostawieniu linii barków w płaszczyźnie poziomej pozostaje niezmieniony. Głowa może być obecnie zanurzona tuż przed nawrotem lub finiszem, o ile "złamała" powierzchnię wody w jakimś miejscu ostatniego cyklu ruchowego poprzedzającego nawrót lub finisz.

STYL MOTYLKOWY

SW 8.1. Oba ramiona muszą być przenoszone do przodu razem nad wodą i następnie do tyłu równocześnie.

SW 8.2. Ciało musi być utrzymane na piersiach a oba barki w linii równoległej do powierzchni wody, od początku pierwszego ruchu ramion po starcie i po nawrocie.

SW 8.3. Wszystkie ruchy stóp muszą być wykonywane równocześnie. Równoczesne ruchy nóg i stóp w górę w płaszczyźnie pionowej są dozwolone. Nogi lub stopy nie muszą być na tym samym poziomie ale ruchy przemienne nie są dozwolone.

SW 8.4. Przy każdym nawrocie i przy kończeniu wyścigu dotknięcie ściany musi być wykonane obiema dłońmi równocześnie na, powyżej lub poniżej poziomu wody. Linia barków powinna zostać w płaszczyźnie poziomej.

SW 8.5. Po starcie i po nawrotach pływakowi wolno wykonać jedno lub więcej uderzeń nogami i jedno pociągnięcie ramion pod wodą, które musi wydostać go na powierzchnię wody.

PŁYWANIE STYLEM ZMIENNYM

SW 9.1. W indywidualnym wyścigu zmiennym pływak płynie czterema stylami w następującej kolejności: motylkowym, grzbietowym, klasycznym i dowolnym.

SW 9.2. W wyścigu sztafetowym stylem zmiennym pływacy płyną czterema stylami w następującej kolejności: grzbietowym, klasycznym, motylkowym i dowolnym.

SW 9.3. W stylu zmiennym, odcinki pływane każdym stylem muszą być zakończone zgodnie z przepisami danego stylu, tak w konkurencji indywidualnej (stylem zmiennym) jak i w sztafecie.

WYŚCIG

SW 10.1. Zawodnik pływający samotnie powinien pokonać cały dystans w celu zaliczenia wyniku.

SW 10.2. Zawodnik musi ukończyć wyścig na tym samym torze, na którym wystartował.

SW 10.3. We wszystkich konkurencjach pływak podczas nawrotu musi mieć fizyczny kontakt ze ścianą pływalni. Nawrót musi być wykonany od ściany i niedozwolone jest odbicie się od dna lub zrobienie kroku.

SW 10.4. Stanie na dnie podczas konkurencji w stylu dowolnym, lub podczas odcinka stylem dowolnym w konkurencji stylem zmiennym nie dyskwalifikuje zawodnika, ale nie może on chodzić po dnie pływalni.

SW 10.5. Zawodnik przeszkadzający innemu przez przepływanie toru lub inne zakłócenia, będzie zdyskwalifikowany, i jeżeli przewinienie było umyślne to sędzia główny zawiadamia o tym Krajową Federację Pływania, organizatora zawodów i Federację Pływania kraju, który to przewinienie popełnił.

SW 10.6. Zawodnikowi nie wolno używać lub nosić żadnych przyborów, które mogą zwiększać jego szybkość, pływalność lub wytrzymałość podczas zawodów (takich jak: płetwy, rękawice, itp.). Zawodnikowi nie wolno także podciągać się na linie torowej.
Okulary pływackie mogą być używane.

SW 10.7. Każdy zawodnik nie zgłoszony do danego wyścigu, który wejdzie do wody w czasie jego trwania zanim wszyscy startujący nie ukończą wyścigu zostanie zdyskwalifikowany w najbliższym wyścigu, w którym sam ma startować w tych zawodach.

SW 10.8. Każdy zespół sztafetowy składa się z czterech pływaków.

SW 10.9. W konkurencjach sztafetowych zespół zawodnika, którego stopy stracą kontakt z platformą słupka startowego zanim poprzednik dotknie ściany basenu będzie zdyskwalifikowany, chyba, że zawodnik, który popełnił to przewinienie powróci na miejsce startu przy ścianie basenu. Nie jest konieczne wracanie na platformę słupka startowego.

SW 10.10. Każdy zespół sztafetowy będzie zdyskwalifikowany, jeżeli inny członek zespołu niż pływak wyznaczony do pływania tego odcinka wejdzie do wody podczas trwania wyścigu, zanim wszyscy zawodnicy wszystkich zespołów nie skończą wyścigu.

SW 10.11. Członkowie zespołu sztafetowego i kolejność w jakiej startują muszą być zgłoszone przed wyścigiem. Każdy członek zespołu sztafetowego może uczestniczyć w wyścigu tylko jeden raz. Skład zespołu sztafetowego może być zmieniony między eliminacjami i finałami zawodów pod warunkiem, że są to zawodnicy prawidłowo zgłoszeni przez federację, klub.

SW 10.12. Każdy pływak, który ukończył swój wyścig lub dystans w sztafecie, musi opuścić wodę, basen, tak szybko, jak to jest możliwe, bez przeszkadzania zawodnikom, którzy nie ukończyli jeszcze biegu. Inaczej pływak popełniający przewinienie lub jego drużyna zostają zdyskwalifikowane.

SW 10.13. Jeżeli przewinienie zmniejszyło szansę innego zawodnika, to sędzia główny ma prawo pozwolić poszkodowanemu na start w następnym biegu, a jeśli przewinienie to miało miejsce w finale to może zarządzić powtórzenie wyścigu.

Katowice, 1994